Ama hesap ta yoktu Ahmet Özakyüz senin acını da bu kadar erken ve bir hançer acısıyla içimiz de hissedeceğimiz…” BEN HIÇ DOGUM GUNUMU KUTLAMADIM VE BUNU ILK DEFA SOYLEDIM”
İlk doğum gününü hemen o anda kutlamak istedik ve evinde rahatsız etmemek için bir sonraki güne erteleme kararı aldık. ‘’Ömrümde ilk kez bir doğum günü kutladım. ‘’Duygu yüklü cümleleriyle.
Hayatımı öyle sıraya dizmişsin ki demişti. Ömrüm film şeridi gibi gözümün önün den geçti. İzlerken gözyaşlarıma boğuldum.
O günden sonra bir hüzün çökmüştü sanki msn arada sohbetlerimiz de söylerdi. ‘’Ben artık yarım asırlık bir adamım’’ az zaman değil bu güzel kardeşim. 50 yıl yarım asır. Sanki, son da gibi içleniyordu. Anlam verememiştim. Etme Ağabey hayat zaten 40 da başlar insan en salim düşündüğü yaştır bu yaşlar diyordum.
Memleketine, Köyüne bir özlem oluşmuştu içinde. Alışamadım, 30 yıldır buradayım ama yazlarına alışamadım diyordu.
40 dan sonra insanın içine bir memleket özlemi çöker bu herkeste aynıdır demiştim. ‘’Evet, Sevim toprak çeker memleketinin toprağı’’demişti.
2007 sonu bilânçoları ile uğraşırken çok yorulmuştu. 2008 Çok zaman olacak nasılsa diyordu.
2008 İlk günü yeni yılını kutladığım dan sonra ‘’Bu gün de bitti ama daha geriye 364 günümüz var güzel kardeşim’’ demişti.
Yokmuş meğerse…
Bir süre sonra sanırım Ocağın 15 tan sonraya tekâmül ediyor msn açılmadı. Ben de yurtdışında diye düşündüm. Ama bu süreç epeyce uzun olmuştu.
İçime acayip bir korku düştü. Kalp rahatsızlığı olduğunu biliyordum. Aradım telefonu kapalıydı. Bir o kadar daha korktum çünkü yurt dışında dahi olsa Ahmet Ağabeyimin telefonu kapalı olmazdı.
Halil Ağabeyi aradım. Sen işyerine ulaşmaya çalış dedim. Kesin rahatsızlandı, komada iyi olsa bizi asla habersiz bırakmazdı dedim. O akrabalarından birinden öğrenmiş iyiymiş işleri yoğunmuş.
İnanmadık…
Msn ye ona ve eşine not bıraktım.
Telefonuna bir unut diye mesaj yazdım. Onu kaybediyoruz diyordum. Ahmet Ağabeyim çok kötü kendinde değil.
Akşamüstü telefonun çaldı. Ahmet Özakyüz yazıyordu. O kadar mutlu oldum anlatamam.’’Güzel kardeşim sağlığım iyi işler biraz yoğun, ondan msn de ve radyoda yokum, döneceğim yakında.’’
Sen iyi ol işler düzelir iyisin ya ağabeyi gerisini boş ver demiştim.
Aradan kaç gün geçti bilemiyorum. Dönmedi. Akşam otururken birden aklıma geldi. Ertesi gün aradım.
Açtı mutlu oldu Ağabey nasılsın yoksun dedim. İyiyim dedi.’’ Az kaldı. Sen diyordun ya ikisi beraber yürümüyor bende işlerde yoğunlaştım. 2 güne kadar döneceğim.’’ dedi.
Sanki söz bitmişti artık diyecek tek kelime kalmamış gibi oldu.
Ağabeyi dedim bir yere kaybolma sık sık yoklayacağım.
Neşesizce gülümsedi. ‘’Peki, güzel kardeşim dedi.’’
Ama kayboldu…
Dönmedi 2 gün geçti aradan. Derste telefonum çaldı. İnanamadım inanmak istemedim. Eve gelince Oymalitepe sitesinin haber kısmına baktım ekranda hilal içinde ki resmi görmek…
İçimde kalan en büyük acı, bu bir ay sürecinde onu yalnız bırakmamız oldu.
Kader biliyorum.
Ama yanında dostları halkalansaydı. Yalnız kalmasaydı. Demeden geçemiyorum.
Ahmet Özakyüz bizim yerimiz de olsaydı. Asla bu kadar bir süreç bizi kendi kendimizle bırakmazdı.
Onu Ağlama duvarı yapmıştık, hep güçlüydü hep ondan bekledik. Ben alışamamış demişti. Doğru değilmiş.
Onun ağlama duvarı yoktu içine attı. İçine akıttı yaşlarını…
Kendi adıma düşününce Allahın bir fırsat daha vermişken değerlendiremedim. Ben onu kaybetmenin acısını iki kez hissettim.
İnandım dönecek diye… İçindeki Savaşı anlayamadık. Yalnız bıraktık. Bu hatamızı ömrümce unutmayacağım.
Annesini küçük yaşta kaybetmek çok ezmişti çocuk ruhunu, içinde asla kapanmayacak bir yaraydı o günler.
Ben yaşarken her acıyı çektim diyordu. Anne acısı, baba acısı, evlat acısı…
O kadar kalabalık bir sevgiyle sarmıştın ki dört bir yanını sen de bize çektirdin aynı acıları.
Kimimiz kardeş, kimimiz ağabey, kimimiz baba, kimimiz eş…
’Yarım Asırlık Adam’’
Bildiğim tek şey var, ‘’Güzel kardeşim’’ diyen bir yüreği kaybetmenin içimde oluşturduğu sızı.
Sevgili Hasan Abiye teşekkür ediyorum. Duygularını bizimle paylaştığı için. Ahmet Ağabey hayatini yazdığını söylemişti. Ama ne yazık ki kitap daha başlardaydı. Ben en son görüştüğümde bir yayla macerasını yazdığını ve çok güldüğünü söylemişti. Uzunca bir zaman geçmeden tekrar mevzu bahis olduğunda bir süre ara verdim. Bu aralar yazamadım demişti. Sanırım yazılan kısım çocuklukta kaldı.
Ama bu kitap onun için çok önemliydi ve ben bunu arkasın da bıraktığı vasiyet olarak görüyorum.
Bir hayal anlatmıştı bana, çok şeyler gördüm geçirdim diyordu.’’ Tüm hayatimi yazmak istiyorum. Bilsinler yasadıkları mı? İlerde ben olmayınca alıp okusunlar. Bir şey kalsın ardımdan beni anlatan. Okurken gözleri yasarsın, bazen okuyanı güldürsün istiyorum.’’
Köyün tarihi üzerinde arada sohbet ederdik Ahmet Ağabeyiyle ve bana arada fotoğraflar yollardı çocukluk ve gençlik döneminden. Aldığım resimleri biriktirirdim. Bir gün epeyce resim biriktiğini fark ettim. Sevgili Ahmet Ağabeyime Video oluşturarak hediye etmek istedim. Fotoğraflar üzerinde çalıştım. Ama kapak resmine bir türkü karar verememiştim.
Uğraşırken hilalin içine ne kadar yakıştığını fark ettim. Bunu ne kadar da hak ettiğini biliyordum zaten.
Videoyu izin isteyip internet e yükledim. Bir tanesini de resim olarak yolladım. Teşekkür etti. O kadar duygulandım ki anlatamam dedi. Kendimi Atatürk gibi hissettim biran.
Hemen msn resmi koydu.
O resimlerden bir tane daha kalmıştı elimde kendisine yollamadığım, kimsenin görmediği.
Aksam üstü bilgisayarımda bir not buldum.
Normalde kaydetmem ama yazıda bana kaydet uyarısı nedeniyle kaydetmişim.
ÖZAKYÜZ AHMET (18:47):
SEVIM BIMEDEN BANA HAYATIM BOYUNCA BIR DOGUM GUNU HEIYESI ALDIN, BILIYORMUSUN...?
ÖZAKYÜZ AHMET (18:47):
BUGUN BENIM DOGUM GUNUYMUŞ
ÖZAKYÜZ AHMET (18:47):
ÜZÜM AYININ 13 DE DUNYAYA GELMIŞIM
ÖZAKYÜZ AHMET (18:48):
RAHMET LI ANNEM DERDI
ÖZAKYÜZ AHMET (18:50):
BILIYORSUN BIZIM ORDA
1- ZEMERAYI __Ocak
2- KÜÇÜKAYI,__Şubat
3- MART,___ Mart
4 - APRİL,___ Nisan
5- MAYIS,___Mayıs
6- KİRAZAYI,__Haziran
7- ORAKAYI__Temmuz
8- AGUTOS,__ Ağostos
9- İSTAVRİT__ Eylül
10- KOÇAYI,-- Ekim
11- ÜZÜMAYI,__Kasım(13 Üzümayı- 26 Kasım)
12- KALANDAR, _Aralık
ÖZAKYÜZ AHMET (18:50):
SEVGİLİ SEVİM KARDEŞİM BU DUYGULARIN İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM
_____________________________________________________________
Mart 2008
Saydin