|
|
|
|
|
|
Çoklarindan düsüyor da bunca
Görmüyor gelip geçenler
Egilip aliyorum
Solgun bir gül oluyor dokununca.
Ya büyük sehirlerin birinde
Geziniyor kalabalik duraklarda
Ya yurdun uzak bir yerinde
Kahve, otel kösesinde
Nereye gitse bu aksam vakti
Ellerini ceplerine sokuyor
Sigaralar, kagitlar
Arasindan kayiyor usulca
Egilip aliyorum, kimse olmuyor
Solgun bir gül oluyor dokununca.
Ya da yalniz bir kizin
Sildigi dudak boyasinda
Esiginde yine yorgun gecenin
Basini yastiklara koyunca.
Kimi de gün ortasi yanima sokuluyor
En çok güz aylari ve yagmur yaginca
Alçalir ya bir bulut, o hüzün bulutunda.
Uzanip aliyorum, kimse olmuyor
Solgun bir gül oluyor dokununca.
Ellerde, dudaklarda, issiz yazilarda
Aksamlara gerili aglarla takiliyor
Yarali hayvanlar gibi soluyor
Bunaliyor, kaçip gitmek istiyor
Yollar, ya da anilar boyunca.
Alip alip geliyorum, uyumuyor bütün gece
Kimildiyor karanlikta ne zaman dokunsam
Solgun bir gül oluyor dokununca.
|
|
|