Bazen kelimelerin anlamını yitirdiği anlar yaşarım... o vakit sadece gözlerim konuşur...bazen gözlerim de konuş(a)maz...çünkü gözlerine bakacağım yüzü bulamam, susarım öylece...susmam bir nevi ölmemdir, susmam bazen 'git' dendiğinde gidemememdir...sonra, sadece susarak özlerim...ve gökyüzüne iki damla yaş bırakırım...ve yine yalnızım...hey ordaki! hep ordasın da hiç yanımda değilsin...

Ordaki...Ben ve yüreğim bir cümleye sığmayacak kadar hiçiz bugün. Kelimelerde yerimiz yok? Kalemim tutukluk yapıyor... Telaşla arıyorum son umudumu, hayal kırıklarının arasından, çekip çıkartmalıyım ordan... ve sarmalıyım yaralarıma, yarım kalan yanlarıma... her şeyden herkesten çok ele avuca sığan bir şeyler olmalı hayatımda? işte böle ordaki...herşeyden uzağım her şeyin uzak olduğu gibi bana...

anımda, yöremde yoksun. dokunmak, tutunmak istesem... başımda kavak yelleri eserken geldin. bu süt liman gecelerde sanadır, bunca sitem...

bahçede bir kaç dal titrer, yüreğimde bütün bir sen. seni nasıl özlediğimi bir bilsen...

yokuşlar çıkar karşıma birden, duvarlar yükselir, inceden. mesafeler uzar, zaman daralır, ufukta ufalır, ne kaldıysa önceden...

salkım söğütlerden bir yaprak düşer, yüreğimden bütün bir sen. seni nasıl özlediğimi bir bilsen...

miadını dolduruyor, yaşanmamış sevdalar. bir daha yaşanmayacaklar. hasretlerini savuruyor, yüreğimde tüm ağaçlar. bil ki, sensizliği asla kuşanmayacaklar...

gözlerimde iki damla yaş kalır, yüreğimde bütün bir sen...aahh, seni nasıl özlediğimi bir bilsen;

seni nasıl özlediğimi bir bilsen...

Ordaki çok mutluyum...
Ama sanmaki mutluluğum şımartacak beni

Herşey görmek,duymak değildir birazda hissetmek lazım karşındakinin duygularını

Önüme çıkan her engeli ite ite geldim buralara

Ve şimdi soruyorum ordaki beni hissettiğin an sadece cümlelerle sana döküldüğüm an mı?

O yüzden alıştırmıyorum kendimi mutluluk oyununa...

Ordaki haklı çıktım yine görüyorsun dimi? Mutluluğa alıştırmayacağım kendimi demiştim.Nitekim gözlerimi açmamla gerçekleri görmem bir oldu.Hasretim vuslata dönüşmedi duvara çizdiğim çizgiler tekrar tekrar duvarı doldu taşırdı.Ah Ordaki senin bu kararsız sokaklarda dolanışın bir beni yıpratıyor.....
Başka birini değil...

Ordaki....

artık üzülmüyorum "HerKEs Layıkıyla Yaşar" iyi yada kötü bütün yaşanmışlıklar adına...

zamanı ve mekanı aştım... sustum... ve yine özlüyorum seni... ordaki susuşuma aldanma içimde çağlar var bilmelisin... yüreğimden fışkıran, dile gelmeyen... ve özlemim her gün geçen çoğalan... bitmek tükenmek bilmeyen... acıtan, kanatan... şimdi ağlama deme bana... geçti artık, sonu yok deme... değişti zaman, değişti mekan, alıştı gözler deme... sadece susuşumu dinle...

ordaki!
sustukça düşüyorsun yüreğimden
her geçen gün
yavaş yavaş..

herkes kavrulabildiğince yansın...bazen ordakine canın cehenneme diyebilmeli insan...