Gitmeler once gozlerde baslar.
Once gozler terk eder sevdigini. 
Once gozler uzaklasir sevdadan.
Dilin tum inkârina, sevdigini inandirma telâsina karsi gozler anlatir dogruyu. 
Yalansiz, riyasiz soyleyiverir bittigini.
 "Artik demir almak gunu geldi bu limandan" der acimasizca.Bakarken ici titreyen gozler gormez olur seni.Izlersin, yapacak bir sey yoktur cunku. 
Hayatinin tam ortasina gelip yerlestigi zamani kabul edis gibi, gidisi kabul edersin. Bilirsin ki her caba bosuna. 
Gitmek dustuyse akla, her soz daha derin bir yara. 
Beklersin, sorgusuzca yerlestigi yureginin uzerine basa basa gidisini izlersin.
Konusmak nafiledir artik. Ne soyleyecek kelime, ne anlatacak duygu kalmamistir.
Sensiz nefes alamayandir giden. 
Yokken nefes alamadigindir. 
Inanamaz ama izlersin. 
Dilin de gozler kadar durust olacagi gunu beklersin.
Acitir her yalan, her sahte dokunus yakar tenini, beklersin.
Mutlulugundur giden. 
Kalbin kanar ama izlersin. 
Soyleyemediklerinle yanmaya baslar bogazin.
Hayallerindir, sevdandir giden. 
Kocaman bir bosluk birakir ardinda, doldurmayi ogrenirsin.
Kendini hazir hissettiginde, soyleyecek makul bir sebep buldugunda, zamani geldiginde dillendirir gidisini. 
Bildigin bir masali anlatir gibi, oyuncularini, hikâyesini, sonunu bildigin bir filmi izletir gibi. 
Anlatir, dinlersin. Gider, izlersin. Acı, izin verdigin kadar acıtır bilirsin...