SENSİZ DE YAŞANIYOR İŞTE ...

Sensiz de geciyor iste gunler! 
Zaten gun dedigin ne ki?
Bir sabaha aciyorum gozumu, bir aksama yumuyorum. 
Gun gunu kovaliyor, hafta dedigin aya donuyor. 
Omur oylesine gelip geciyor! Sensiz de yasaniyor iste!
Ilk zamanlar cok canim yanmisti ama insan her seye alisiyor. 
Yoklugu da ogreniyorsun, acligi da, usumeyi de, yanmayi da…
Sensiz de gulunuyor iste! 
Bazen oyle olaylar oluyor ki, elim telefona gidiyor.
Anlatmak istiyorum cunku sadece ikimiz anlariz, biliyorum fakat aramiyorum! 
Her hayat kendi hikayesini yaziyor.
Kimi renkli, kimi garip, kimi siradan ama hepsi bir yerinde aska carpiyor. 
Sonra bitiyor umutlar, ayrilik dedigin kapiyi caliyor.
Vakit gectikce, bitmez sandigin her sey yavas yavas bitiyor.
Sensiz de yasaniyor yani; ancak aklimi kurcalayan soru su: Ne gerek vardi?